żródło
Wszystko, o co chciałbyś zapytać lesbijkę i geja, ale się wstydziłeś
…

Rozmawiała Lidia Ostałowska 2010-07-17, ostatnia aktualizacja 2010-07-18 19:53:13.0

Wśród niektórych heteryków naszej redakcji pojawiła się potrzeba pytań. Są tematy z życia gejów i lesbijek, które zawsze ich frapowały i chcieliby o nie zapytać, ale nie mieli śmiałości
Redakcja się podzieliła. Jedni, kiedy przeczytali pytania, uznali, że są poniżej pasa, kompromitują nas, a może nawet poniżają lesbijki i gejów. Inni argumentowali, że warto pytać, żeby się lepiej poznać. I może to służyć wyłącznie dobremu.

Postanowiliśmy więc sprawdzić u współzałożyciela Kampanii Przeciw Homofobii Roberta Biedronia, czy taka ankieta ma sens. – Jak najbardziej – odparł. – Pytania nas nie oburzają, konsultowałem to z koleżeństwem w Kampanii Przeciw Homofobii i uważamy, że jeśli jest zapotrzebowanie na wiedzę, to my ją chętnie dostarczymy.

Poprosiliśmy Lidię Ostałowską, żeby zadała pytania kolegów.

Redakcja

Odpowiadali: Agnieszka Weseli/Furja – historyczka seksualności, działa dla odmiany w życiu i w sztuce, obecnie współtwórczyni Inicjatywy POMADA, Jan Świerszcz – psycholog społeczny pracujący z osobami LGBT (skrót oznaczający lesbijki, gejów, bi- i transseksualistów), Anna Zawadzka/Anka Zet – wydawczyni, działaczka LGBT, Robert Biedroń, działacz gejowski, autor książki “Tęczowy elementarz, czyli (prawie) wszystko, co chcielibyście wiedzieć o gejach i lesbijkach”.

***

W literaturze gejowskiej występuje słowo “przeginać się, przegięty”. Co to znaczy?

Robert Biedroń: – Popatrz na mnie i masz odpowiedź (śmiech).

Jan Świerszcz: – “Przegięty” zachowuje się w sposób widocznie przerysowany, egzaltowany. Geje czasem dla zabawy modulują głos lub ruchy, aby prześmiać stereotyp kobiecego homoseksualisty i zademonstrować, że męskość i kobiecość są odgrywane.

Robert Biedroń: – Oznaką przegięcia może być “złamany nadgarstek”, czyli opuszczanie dłoni, “czajnik” – opieranie dłoni na biodrach, zakładanie nogi na nogę, poruszanie się i wysławianie ze szczególną gracją. “Przeginanie się” jest integralną częścią naszej gejowskiej kultury. Ale nie wszystkich to podnieca, więc w erotycznych anonsach szukają “męskiego, nieprzegiętego, spoza środowiska, niebudzącego skojarzeń spoko kolesia”, a nie “przegiętej cioty”.

Anna Zawadzka: – Pojęcie “przegięty” wiąże się z lękiem przed zburzeniem układu społecznego, w którym mężczyźni reprezentowali władzę, siłę, budzili posłuch, a kobiety przyjmowały rolę wdzięczących się, uśmiechniętych istotek zasłuchanych w ich mądrość. Wystarczyło, by na horyzoncie pojawili się mężczyźni nieprzystający do takiego modelu, a już otrzymali etykietkę “przegiętych” bliską w znaczeniu “trzpiotkom”, “kobietkom”.

Agnieszka Weseli: – “Przegięty ” to nie transwestyta. Nie musi też być pasywny seksualnie, a w życiu codziennym niekoniecznie przyjmuje “kobiecą rolę”. Uwaga: kiedy używam określeń “kobieta” i “mężczyzna”, mam na myśli osoby, które w polskim społeczeństwie funkcjonują w tych rolach. Rzadziej z wyboru, częściej dlatego, że zostały w nich obsadzone w chwili urodzenia.

Czym się różni homo od transwestyty?

Anna Zawadzka: – Tym samym, co bocian od czapli. Dużo podobieństw, wiele różnic.

Jan Świerszcz: – Transwestytyzm, czyli chęć przebierania się w stroje przeciwnej płci, występuje całkowicie niezależnie od orientacji seksualnej. Większość transwestytów to heteroseksualni mężczyźni.

Robert Biedroń: – Wśród polskich drag queen jest transwestyta, który ma żonę i dzieci. Wzdychamy do niego, bo taki śliczny, ale “przekabacić go” na gejostwo jeszcze nam się nie udało.

Agnieszka Weseli: – Wszystkim: nie mają ani jednej wspólnej litery. Mam nadzieję, że treść i forma pytań są jedynie dziennikarską prowokacją. Jeśli nie, moje odpowiedzi będą zdecydowanie niewystarczające. Więc polecam wciąż aktualną broszurę “Fakty przeciwko mitom” dostępną na stronie www.porozumienie.lesbijek.org, oraz informacje o zjawisku transpłciowości na stronie www.transfuzja.org.

A dlaczego jedni faceci homo przebierają się za kobiety, a inni nie?

Anna Zawadzka: – Bo może jedni lubią chodzić w szpilkach, a inni na płaskim obcasie.

Agnieszka Weseli: – Nie tylko mężczyźni homoseksualni przebierają się za kobiety, podobnie jak nie tylko kobiety homoseksualne przebierają się za mężczyzn. Crossdressing i transwestytyzm mają różne motywacje: niekiedy pomagają funkcjonować w roli społecznej, którą dana osoba uważa za najlepszą dla siebie, czasem służą satysfakcji seksualnej, bywają też sposobem na podważenie norm i konwencji ograniczających społeczne funkcjonowanie mężczyzn i kobiet.

Robert Biedroń: – Większość homoseksualnych facetów ubiera się jak inni mężczyźni. No, może trochę lepiej (śmiech).

Kiedy widzę parę gejów lub lesbijek, z których jedno wygląda męsko, a drugie bardziej kobieco, to podział ról w związku jest tak jak u hetero?

Jan Świerszcz: – Teoria, że po wyglądzie człowieka można wnioskować o jego osobowości i rolach, opiera się wyłącznie na stereotypach.

Anna Zawadzka: – Uważam, że relacje w związkach nie są zależne od orientacji uczestników, a jedynie od poziomu świadomości. W tradycyjnym modelu rodziny mężczyźnie przypisuje się kontrolę nad bierną, materialnie zależną kobietą. Ale inna od klasycznej seksualność przynosi zagrożenie dla układu patriarchalnego. Być może związki oparte na dominacji zmienią się z czasem w partnerskie. Zaangażowane w feminizm kobiety odrzucą bierność, mężczyźni zrezygnują z władzy na rzecz wrażliwości i uczuciowości, a czasem podporządkowania. I to zarówno w relacjach homo-, jak heteroseksualnych.

Robert Biedroń: – To powielanie heteroseksualnego schematu. A nasze związki składają się z dwóch facetów lub dwóch kobiet, więc tradycyjny podział na “męskie” i “kobiece” nie istnieje. Chociaż czasem może coś w tym jest – mój facet lubi, jak ja zarabiam, a on wydaje.

Agnieszka Weseli: – Czasem tak bywa, czasem nie – podobnie jak w związkach “hetero”. Ale moim zdaniem ani kategoria “homo”, ani grupa społeczna “homo” w rzeczywistości nie istnieją.

Czyli że w związku homo funkcje seksualne i role społeczne są wymienne?

Robert Biedroń: – W tradycyjnym układzie heteroseksualnym kobieta gotuje, pierze, zajmuje się dziećmi, a facet chodzi do pracy i montuje szafki. U nas to tak nie działa. W moim związku ja robię pranie, a mój facet gotuje. Z kolei on woli montować szafki, a ja odpowiadam za naprawy samochodu. Z funkcjami seksualnymi podobnie – na szczęście nie ma wzorca, trzeba się indywidualnie dopasować.

Anna Zawadzka: – Tak. Każdy człowiek dbający o związek wie, że rutyna to wróg numer jeden!

Agnieszka Weseli: – Jeśli w relacjach osób jednej płci granice między rolami są bardziej płynne, to życzyłabym tego samego wszystkim pozostającym w związkach. Niezależnie od orientacji psychoseksualnej.

Czy ludzie homoseksualni dzielą się na tych, którzy pożądają podobnych sobie, i tych, którzy pożądają hetero?

Agnieszka Weseli: – A czy osoby “heteroseksualne” dzielą się na te, które pożądają blondynów, i te, które pożądają puszystych? Pożądanie to nie pociąg: nie ma tylko jednego kierunku.

Anna Zawadzka: – Jeżeli o mnie chodzi, w równym stopniu zachwycam się kobietami nieheteroseksualnymi jak heteroseksualnymi czy mężczyznami homoseksualnymi jak heteroseksualnymi.

Robert Biedroń: – My wszyscy pożądamy hetero! To nasi bogowie, luje kochane! (to z “Lubiewa” Michaśki Witkowskiej). Marzeniem wielu gejów jest uwieść heteryka – najchętniej żołnierza, piłkarza, takiego “prawdziwego” faceta. A tak na serio – każde z nas ma swój indywidualny typ faceta lub kobiety, który nam się podoba. Flirtować z facetem, nie znając jego orientacji, w Polsce ciężko, bo łatwo trafić na nadętego homofoba. Taki może dać po mordzie, zamiast grzecznie dać do zrozumienia, że nie jest zainteresowany.

Dla wielu heteroseksualistów widok stosunku homoseksualnego jest dość kontrowersyjny, a co czuje lesbijka lub gej, patrząc na seks hetero?

Agnieszka Weseli: – Wiem, co ja czuję. Jeśli widok odpowiada moim seksualnym upodobaniom, jestem podniecona, jeśli nie odpowiada, nie jestem zainteresowana. Nie ma to nic wspólnego z tym, czy patrzę na “stosunek homo”, czy “hetero”.

Jan Świerszcz: – Osoby homoseksualne w mediach i na ulicy są bombardowane obrazami całujących się par. W Polsce widok dwóch mężczyzn czy kobiet trzymających się za ręce lub okazujących sobie czułość jest jeszcze ciekawostką. Jak pokazuje doświadczenie krajów zachodnich, można się do tego przyzwyczaić i traktować neutralnie. Homoseksualizmu nie da się promować, on zwyczajnie jest, jak heteroseksualizm. Jeśli nie podoba ci się seks osób homoseksualnych, to po prostu przełącz kanał.

Robert Biedroń: – Prawie każdy z nas wychował się na heteroseksualnych filmach porno. Inne do niedawna były niedostępne. Indoktrynacja zrobiła swoje – dla większości to widok obojętny, ale znany. Myślę, że aby odczarować i oddemonizować seks gejowski, każdy heteryk powinien obejrzeć choć raz w życiu gejowskie porno.

Czy w świecie homoseksualistów istnieje męska przyjaźń i kobieca w świecie lesbijek?

Agnieszka Weseli: – A czemu miałaby nie istnieć?

Anna Zawadzka: – Mam przyjaciółki lesbijki i przyjaciół gejów.

Robert Biedroń: – Oczywiście! Są wielkie gejowskie/lesbijskie przyjaźnie. Czasami przyjaciele bywają również kochankami, a czasem nie. Ponadto wielu gejów świetnie dogaduje się z kobietami hetero. Łączy nas coś tak okrutnego jak opresja ze strony patriarchalnego samca, ale również coś tak fajnego jak wspólny przedmiot pożądania – przystojne heteroseksualne ciacha. Dużo rzadziej spotyka się przyjaźnie lesbijek z facetami hetero, którzy wydają się na takie czysto przyjacielskie relacje zamknięci.

Jak homoseksualiści mówią sami o sobie? Jakie określenia uważacie za neutralne, a jakie obelżywe?

Jan Świerszcz: – Osoba homoseksualna, biseksualna, gej, lesbijka to słowa neutralne. Pedał, lesba, pederasta, ciota to słowa bolesne, gdy używa się ich, by kogoś urazić. Zdarza się, że dzieci w szkole przezywają się “ty geju”, żeby poniżyć kolegę, a geje mówią do siebie “ty cioto” nie mając nic złego na myśli. Jak nie wiesz, jak wypada mówić, to najlepiej zapytaj znajomego geja lub lesbijkę.

Robert Biedroń: – Wszystko zależy od kontekstu. Wiele gejów i lesbijek nie jest w stanie powiedzieć o sobie, że są homoseksualni. Dlatego mówią, że są z “branży”. Są jednak tacy, którzy mówią, że są ciotami, pedałami, lesbami, ale z reguły tylko w swym własnym, sprawdzonym, autoironicznym towarzystwie. W odpowiednim kontekście te słowa nie obrażają. Gdy jednak wypowiada się je z pogardy dla nas, nabierają innego znaczenia. Najczęściej zaś mówimy o sobie po prostu: gej i lesbijka. A o was: heterycy i heteryczki.

Anna Zawadzka: – Ważna jest intencja, motywacja. Jeśli wypowiadając się o kimś, szanujesz go, to słowa pozornie pejoratywne wcale nie muszą obrażać. Mnie smuci, że sąsiadka geja z Wolina została ukarana za używanie słowa “pedał”. Lubię myśleć i mówić o sobie “lesba”. Wśród ofiar nieszczęśliwego lotu do Smoleńska były lesbijki i geje. Napisałam o tym artykuł “Pedały pospadały”. Tytuł cieszył słuchających, ale mnie nie stać na procesy. Zmieniłam go, ale i tak tekstu w prasie nie opublikowano. Jako “Nieformalne rodziny” pokazał się w portalach.

Czy chcielibyście żyć w świecie, w którym dominuje homo?

Agnieszka Weseli: – Nie chcę żyć w świecie zdominowanym przez kogokolwiek.

Jan Świerszcz: – Nie. Chciałbym żyć w świecie, w którym ceni się różnorodność, a orientacja seksualna nie jest podstawą oceny człowieka.

Robert Biedroń: – Nie podoba mi się dominacja ani hetero, ani homo. Jeśli pytanie brzmiałoby: czy chciałbym, by gejów i lesbijek było więcej, odpowiedziałbym: nie zależy mi na tym. Chodzi tylko o to, by więcej było takich, którzy nie boją się swojej orientacji ujawnić.

Anna Zawadzka: – Jeśli zakładamy, że człowieka stworzył Bóg, to należy pamiętać, że osoba homoseksualna również została przez niego stworzona. W wielokolorowości jest piękno istnienia.

Tekst pochodzi z serwisu Wyborcza.pl – http://wyborcza.pl/0,0.html © Agora SA

http://robertbiedron.blog.onet.pl/

Tęczowy elementarz

czyli (prawie) wszystko, co chcielibyście wiedzieć o gejach i lesbijkach.

ROBERT BIEDROŃ

- Czy geje tworzą trwałe związki?
- Co lesbijki robią na randce?
- Po co organizować Parady Równości?
- Czy osoby homoseksualne mogą
wychowywać dzieci?

Na te i wiele innych pytań znajdziesz odpowiedzi w pierwszym na polskim rynku podręczniku dotyczącym homoseksualności! Homoseksualność w Polsce przestaje być tematem tabu, a mimo to ciągle budzi kontrowersje. Parady Równości, legalizacja związków przez pary jednopłciowe, rozgrzewa opinię publiczną. Główną przyczyną negatywnego postrzegania mniejszości gejowsko-lesbijskiej są zakorzenione w społeczeństwie liczne mity i stereotypy, które sprytnie wykorzystywane, stanowią element kampanii wyborczej prawicowych partii politycznych.

Poprzez proste, błyskotliwe odpowiedzi autor rozprawia się ze wszystkimi uprzedzeniami, z jakimi zmagają się, w życiu codziennym osoby o orientacji bi- i homoseksualnej. Tęczowy elementarz to obowiązkowa lektura poruszająca jedną z najgłośniejszych, najbardziej kontrowersyjnych oraz gorących kwestii zaistniałych w debacie publicznej po 1989 roku.

Wydawnictwo: Adpublik
Format: 146 x 210, str. 170
Cena: 29,90 zł
ISBN 978-83-926199-0-1
Do wyboru dwie okładki: jedna z parą kobiet, druga z parą mężczyzn.

Książka do nabycia od 8 listopada w księgarniach i przez Internet.